کبک دری

کبک دری

 

از سعدی

 

 

آخــــر نگاهی بـــاز کن، وقتـــی که برما بگذری

 

یا کبــر منعــــــت می کند کز دوستان یاد آوری؟

 

هــــرگز نبود اندر ختـــــن بر صورتی چندین فتن

 

هرگز نباشد در چمن سروی بدین خوش منظری

 

صورتگر دیبای چین گو صـــــــورت یارم ببــین

 

یا صورتی برکش چنین  یا ترک کن صورتگری

 

بالای سرو بوستـــــــــــــان رویی ندارد دلســـتان

 

خورشیــــــد با رویی چنـــان مویی ندارد عنبری

 

تا نقش می بندد فلک کس را نبودســت این نمک

 

ماهی ندانــــــم یا ملک حوری ندانـــــــــم یا پری؟

 

تا دل به مهرت داده ام در بحر فکـــــر افتاده ام

 

چون در نماز اسـتاده ام گویی به محراب اندری

 

فصل بهار است ای نگار اینک کنــــــار جویبار

 

با عاشقــــــــان سوگوار بخرام چون کبک دری

 

دیگر نمی دانم طریق از دست رفتم چون غریق

 

آنک دهانت چون عقیق ازبسکه خونم میخوری

 

گر رفتـــــه باشم زین جهان باز آیدم رفته روان

 

گر همچنین دامنکشـــــــــان بالای خاکم بگذری

 

/ 0 نظر / 3 بازدید