خندانک

لــــــــــب  او

 

از ولوالجی بدخشانی شاعر سدهء 4/10

 

 

سیم دندانَـک و بـَس دانک و خندانک و شوخ

 

که جهــــــان  آنَــک بر ما لب او زنــدان کرد

 

لب او بینی گویی که کســـــــی زیر عـــقیــق

 

یا میــان دو گل اندر، شــــــــکری پنهان کرد

 

 

موی سیاه برپیشانی سپید

 

 نیز از ولوالجی

 

 

جعد بر ســیمین پیشــانیش، گویی که مگر

 

لشکر زنگ همی غارت بغـــــــــداد کند

 

وان سیه زلف برآن عارض، گویی که مگر

 

به پَـر ِ زاغ کســــــــــــی آتش را باد کند

/ 0 نظر / 44 بازدید