تاک و مسواک

ار بیدل

 

به هرجا باغبــان در یاد مســـــــــتان  تاک بنشاند

بگو تا بهر زاهــد یکدوتا مســـــــــواک بنشـــــاند

به رفع تلخــــــــــی ایّـــــام بــاید خون دل خوردن

مگــر صهبـــــــــا خمار وهم این تریــــاک بنشاند

صـــبا گرمرهم شــــــــــــبنم نهد بر روی زخم گل

ز خار منّتـــــــــــــش عمری گریبان چاک بنشـــاند

دمی چون صبح می خواهم ،قفس بردوش، پروازی

چو گل تا کی ســپهرم در دل صدچاک بنشـــــاند؟

چو عشــق آید خیال غیر رخت از ســـینه می بندد

شکوه برق گرد یک جهان  خاشـــــــــــــاک بنشاند

اگر چرخت نوازش کرد از مکرش مـــــــباش ایمن

کمان چون تیر را در بر کشد،     بر خاک بنشــــاند

اگر ار موج گوهــــر می توان زد آب بر آتـــــــــش

عرق هـــم گرمی آن روی آتشــــــــــــــناک بنشــــاند

به شوخی مشکل است از طینتم رفع هوس  بیــــــدل

مگر آب از حیـــا گشتن  غبار خاک بنشـــــــــــــــاند