معلم دری بلبلان

 

سعدی

 معلمت همه شوخی و دلبری آموخت

 جفا و ناز و عتاب و ستمگری آموخت

 مرا به شــــــــاعری انداخت روزگار آنگه

 که چشـم  مســت تو دیدم که سـاحری آموخت

همه قبیـــــلۀ من عالمـــــــان دین بودند

 مرا معلم عشق تو شـــــاعری آموخت

برفت  رونق بازار آفتـــاب و قمــر

ز بس که ره به دکان تو مشتری آموخت

 من آدمی به  چنین شکل وطبع وخوی وروش

 ندیده ام، مگر این شیوه ات پری آموخت؟

 هــزار بلبل دســــتان سرای عاشــق را

 ببــاید از تو ســخن گفتـن دری آموخت

مگر دهــان تو آموخت تنگی از دل من؟

 وجـود من ز میـــان تو لاغـری آموخت

 بـلای عشـق تو بنیـــاد زهد و بیخ ورع

 چـنان بکند که صوفـی قلنــدری آموخت

 دگر نه عزم ســــیاحت کند نه یاد وطن

کسی که بر سر کویت مجاوری آموخت

چنان بگریم ازین پس که مرد نتوانــــــد

در آب دیدۀ ســـعدی شــــناوری آموخت