عاقبــت بخــــیر

این رباعی زیبا را از یک استاد موسیقی هندی شنیده ام.

ظاهراً از شاعری با تخلّص راهب است

 

راهــب، خُم باده پیر دیری بودسـت

پیمـــانه حریف گرم سیری بودســت

این مشت گلی که گشته خشت سرخُم

میخوارۀ عاقبــت بخیـری بودســت